Chycina to wieś o metryce średniowiecznej, wzmiankowana w źródłach w 1303 r. pod nazwą "Wycensee". Na pocz. XVI w. istniał już kościół, o czym świadczy nazwisko ówczesnego plebana - Fredericus in Wycensee. W 1580 r. wieś stanowiła własność Abrahama Bukowieckiego i obejmowała tylko 3,5 łanów, na których osadzonych było 12 zagrodników. W owym czasie we wsi znajdował się kościół parafialny, który zajmowali luteranie, a następnie bracia czescy. Wg lustracji z lat 1628-32 Chycina określana była jako wieś ziemska, świadcząca usługi na rzecz zamku bledzewskiego. Pod koniec XIX w. Chycina stanowiła własność rodziny Kalckreuthów i liczyła 28 zagród oraz 247 mieszkańców. W 1907 r. folwark liczył 1 373 ha (w tym 497 ha gruntów ornych i aż 671 ha lasów).

Kościół w Chycinie

Chycina to niewielka wieś sołecka, oddalona ok. 4 km na południowy-wschód od Bledzewa. Wieś o historycznie przekształconym układzie przestrzennym, zdeterminowanym określonymi warunkami topograficznymi. Jest to niewielka jednostka osadnicza, o zwartej, aczkolwiek niejednorodnej kompozycji przestrzennej, z podziałem na część chłopską i folwark. Zasadniczy układ przestrzenny rozlokowany jest po południowej stronie drogi wiejskiej, w formie zbliżonej do wsi zaułkowej (w kształcie litery " U"), z centralnym (trapezowatym) placem. Pierzeje w pełni wykształcone, zwarte szczelnie zabudowane. Dominują zagrody średniorolne, 3-budynkowe, rozlokowane na niewielkich działkach siedliskowych. Na froncie parceli posadowione są - kalenicowo lub szczytowo - chałupy, zaś po bokach podwórza wielofunkcyjne budynki gospodarcze (w tym stodoły). Zabudowa w większości murowana, wzniesiona w okresie 4 ćw. XIX w. - 1 ćw. XX w., sporadycznie występują obiekty o mieszanej konstrukcji (mur-szach.) lub szachulcowe (np. stodoły, chałupa nr 18). Pośrodku wsi - wzdłuż drogi wiejskiej - rozlokowany jest owalny plac (pierwotnie zawsie), o chaotycznej (małorolnej) zabudowie. Po zachodniej stronie nawsia posadowiony jest murowany ceglany (neogotycki) kościół p.w. Niepokalanej Poczęcia NMP, wzniesiony w 4 ćw. XIX w. Działka kościelna niewielka, owalna, nieogrodzona, obsadzona szpalerem lip. Zespół pofolwarczny rozlokowany w północnej części wsi (na wysokości nawsia) na znacznym wzniesieniu terenu, w bezpośrednim sąsiedztwie jez. Chycina, obecnie użytkowany przez GRSP Lubniewice II. Podwórze gospodarcze w kształcie wydłużonego prostokąta, z historyczną zabudową (w tym dwa budynki ryglowe z pocz. XIX w. - rządcówka i spichlerz). XVIII- wieczny, klasycystyczny dwór wyburzony w l. 70-tych. Po zachodniej stronie podwórza folwarcznego rozlokowany jest park dworski, krajobrazowy, założony na pocz. XIX w. o czytelnym układzie i zachowanym drzewostanie (głównie buku, lipy, wiązy, dęby), rosnącym pojedynczo lub w kępach i grupach. Po wschodniej stronie folwarku ulokowane są murowane czworaki, nakryte dachami 2-spadowymi, wzniesione w 1 ćw. XX w. Cmentarz poewangelicki (XIX- wieczny) zlokalizowany w północno-wschodniej części wsi, przy skrzyżowaniu drogi wiejskiej do Górzycy. Jest to cmentarz śródleśny, ze starodrzewem dębowym i aleją jaworową, o regularnym rozplanowaniu, z czytelnymi granicami i podziałem na dwie kwatery, ślady płyt nagrobnych z l. 20-tych XX w. Główna droga wiejska o nawierzchni brukowej, obsadzona drzewami liściastymi. Pozostałe drogi o nawierzchni gruntowej, plac w obrębie układu zaułkowego obsadzony szpalerem lip.

Jezioro Chycińskie